در این نوشته سعی بر این دارم کمی در مورد مدیریت سرمایه بنویسم . دانشی که به نظر من کوچکترین بنیان های اقصادی یعنی خانواده ها باید داشته باشند . برای شروع کمی در مورد هزینه خودتان در ماه فکر کنید . بیشتر کسانی که خانه دارند هزینه مسکن را حساب نمی کنندولی در واقع اجاره مسکنی که متعلق به خودتان هست را تقسیم بر تعداد افراد کنید تا هزینه مسکن فردی هر نفر مشخص شود . مثلا دانش آموزی که در یک خانه ویلایی زندگی می کند واز شرایط تحصیلی گرانتری بهره می برد با دانش آموزی که با خانواده اش در یک آپارتمان کوچک زندگی می کنند کاملا فرق دارند . هزینه هر نفر شامل هزینه مسکن و خوراک و پوشاک وحمل ونقل و تفریحات و تحصیل و.....می باشد .مثلا هزینه حمل فردی که از یک ماشین گران قیمت استفاده می کند با هزینه حمل فردی که از حمل و نقل عمومی با یارانه دولتی استفاده می کند در سال چند میلیون فرق می کند .


همانطور که می دانیم هزینه مسکن مهمترین بخش را در سبد خانوار اشغال می کند . در حال حاضر هزینه رهن یک خانه تقریبا طبق عرف حدود یک پنجم تا یک چهارم قیمت خانه است . در بازار برای تبدیل هر میلیون را ضربدر سی هزار تومان می کنند و قیمت اجاره مشخص می شود . خوب مثلا یک خانه چهارصد میلیونی که رهنش می شود هشتاد میلیون در ماه حدود دومیلیون و چهارصد هزار تومان اجاره اش می شود . سر سال می شود حدود بیست و هشت میلیون تومان .یعنی سالیانه هفت درصد ارزش ملک اجاره پرداخت می شود و بعد از چهارده سال مستاجری که اجاره می داده اگر نمی داده خودش می تواند خانه را بخرد .
خوب مدیریت سرمایه حکم می کند که اگر هزینه اجاره مسکن را مستاجر نصف کند و چند سالی از رفاه کمتری بهره ببرد زودتر می تواند خانه دار شود . بهترین در آمدکمتر  هزینه نکردن است . خوب در مثال فوق ماهیانه یک میلیون و دویست هزار تومان می شود کاهش مصرف داشت .


نکته بعدی توجه به در آمد است خوب از برنامه اکسل برای دریافت افق درآمدی خودتان به راحتی می توانید بهره ببرید . مثلا کارمندی که ماهیانه یک میلیون درآمد دارد سرسال می شود دوازده میلیون و بعد از سی سال حدود سیصدو شصت میلیون در شرایط بی تورمی .خوب سئوال اینکه اگر این کارمند امروز چقدر داشته باشد نیاز ندارد سی سال کار کند ؟

به نظر من دویست میلیون اگر داشته باشد نیاز ندارد . چراکه هر شصت میلیون در ماه با سود بیست درصد حدود یک میلیون می دهد که بعد از پنج سال در تورم بیست درصد ارزشش نصف می شود . ولازم است شصت میلیون دیگر اضافه شود تا ارزش یک میلیونی حفظ شود . خوب اگر شصت میلیون را پنج سال به سودهایش دست نزده باشیم امروز صدو بیست میلیون شده . بطور کلی کارمندی که سی سال ماهی یک میلیون کار می کند اگر حدود دویست میلیون داشته باشد نیاز ندارد کار کند .

نکته دیگر توجه به راکد نماندن سرمایه است . مثلا یک میلیون درخانه دارید واصلا توجهی نمی کنید اگر در بانک کوتاه مدت باشد ماهیانه با سود 6درصد حدود پنج هزارتومان در ماه و با سود چهارده درصد روزانه سیصدو هشتاد تومان سود می دهد .خوب بانک هم با این پول مشکل کس دیگر را حل می کند .

الان کشورهای پیشرفته مهمترین سرمایه شان منابع انسانی است . متاسفانه در جریان مهاجرت به جوانی که سالها در کشور مادری هزینه داشته و تخصص کسب کرده با کلی شرط و شروط اجازه اقامت می دهند . فکر کنیم کشور پیشرفته چقدر باید هزینه می کرده تا جوان متخصصی به عرصه برسد . واقعا در جریان مهاجرت چه ثروت عظیمی نصیب کشور پیشرفته می شود .

در نوشته های بعدی سعی می کنم کمی در مورد استهلاک و کالاهای سرمایه ای و بازارهای مالی بنویسم .نکته مهم در نوشته بالا این است که اگر میزان هزینه با در آمد نخواند یا مساوی باشد پیشرفتی در اقتصاد خانواده مشاهده نمی شود .

مرتضی معمارصادقی